Ay ve Güneş

/

 
AnasayfaAnasayfa  GaleriGaleri  SSSSSS  AramaArama  Kayıt OlKayıt Ol  Giriş yapGiriş yap  Video BölümüVideo Bölümü  
SIK KULLANILAN BÖLÜMLER
Tıkla Dinle Kutucukları & Maneviyat& Aşk ve Sevgi & Lakırdı Ovası & SEYR-i ALEM & DİVAN-I EDEBİYAT
GİTMEK İSTEDİĞİNİZ BÖLÜMÜN İSMİ ÜZERİNE TIKLAYIN
EN SON GÖNDERİLEN 10 MESAJ
Konu Yazan GöndermeTarihi
C.tesi 17 Haz. 2017, 13:04
Perş. 25 Mayıs 2017, 09:45
Cuma 12 Mayıs 2017, 09:58
Cuma 12 Mayıs 2017, 09:56
Perş. 04 Mayıs 2017, 09:33
Salı 25 Nis. 2017, 09:47
Çarş. 19 Nis. 2017, 09:57
Perş. 30 Mart 2017, 09:46
Perş. 23 Mart 2017, 09:03
Ptsi 20 Mart 2017, 09:18

Bırakıp da Gitmeyenin Kapısında...

Önceki başlık Sonraki başlık Aşağa gitmek
Yazar Mesaj
mevsim

avatar


Yaş : Kayıt tarihi : 23/10/08 Mesaj Sayısı : 304 Nerden : İş/Hobiler : Lakap :

MesajKonu: Bırakıp da Gitmeyenin Kapısında... Cuma 24 Ekim 2008, 07:39

Arayış dolu gözlerimi dünyaya ilk açtığımda yanı başımda annem vardı.Bana gülümseyerek bakan gözlerini gördüm ilkin.Beni kucağında tutarken uykulara daldım sımsıcak.Hiç onsuz onsuz kalmayacağımdan emindim ya o zamanlar.Sonsuza kadar benim bir parçam olacağını,yanımdayken korkunun yaklaşmayacağını bilirdim.Yanılmışım.Gün oldu onu yanımda bulamaz oldum.

Sonra babamın güven dolu kocaman ellerini bilirim.Terleyen,iş gören,ekmek getiren kocaman elli babam.Biraz saygı,biraz korkuyla da karışık olsa güvenirdim.Sırtımızı dayandığımız koca bir dağ gibi gelirdi.Masallardaki devler bir karşımıza çıksa da babam hepsiyle kavga eder,hepsini yener,bizi korurdu.O kadar güçlüydü çünkü.Yine yanılmışım.Nice zayıflıklarına şahit oldum sonraları.

Hatırlıyorum da hayatımda iz bırakan önemli olayları.Bir keresinde ameliyat olmuştum.Küçük bir ameliyat.O ilk kez girdiğim odada etrafı tüplerle çevrili masada yatıyordum.Narkoz verilmiş,birkaç saniye sonra bayılmayı bekliyor ve çok korkuyordum.Tepemde parlayan kocaman ışıkların kamaştırdığı gözlerimle baktım etrafıma.Kimse yoktu.İlaç kokulu odada neşterlerin ve cihazların soğukluğu dışında bir sıcaklık aradım.Arkadaşlarım,akrabalarım,tanıdık bir yüz görebilmek için çırpındı ruhum,giderek ağırlaşıp kapanan göz kapaklarımın ardında.Belki de bir daha kalkamayacağım o masaya yattığımdan çoğunun haberi bile olmamıştı.Ya haberli olanlar?Geçmiş olsun ziyaretleri oldu elbette.Ama daha önce.Ya o an?Bıçağın ucundaki ölümü az ötemde hissettiğim o an?Hayır.Kesinlikle yanımda kimse yoktu.Olamazdılar ya”diyeceksiniz;iyi ya işte.

Yıllar öncesine,okul yıllarıma dönüyorum.İlkokuldan itibaren hergün yanyana nice saatler geçirdiğimiz;birlikte gülüp ağladığımız arkadaşlarım vardı.Yıllar yılı kendi ailelerimden bile çok şeyler paylaşmıştık gün içlerinde.Öylesine alışmıştık ki birbirimize,okulun son günü anlayabilirdik ancak ayrılığın da hep bizimle dolaşan bir arkadaşımız olduğunu.Son zilin çalışını beklerken tatil sevinciyle karışık bir boşluk sarardı içimizi.Birden yabancılaşırdık çocuk yüzlerimizin yanaklarından öperken.Giderek silinirdi hayalleri son kez havada sallanan ellerimizin.Geriye

Kalbin kadar temiz bu sayfayı bana ayırdığın için teşekkürler;ile başlayan Sepet sepet yumurta,sakın beni unutma;ile biten hatıra defterleri kalırdı elimizde.Sonra başka dünyalara açılırdı yelkenlerimiz,başka sahiller beklerken bizi.Yeni başlangıçlar tesellisi oluyor sona erişlerin.Yoksa çocuk ruhlarımızla nasıl alışırdık derin ayrılık hüznüne?

Sonra verdiğim karar anlarını hatırlıyorum.Sonra imtihanlarımı,sonra uykuya daldığım her geceyi...Hayatı tek başına mı yaşıyoruz ne?

Hep birlikte olduğunu sanırsın insanlarla.Hep beraber soluklarsın bu havayı.Yemeğini bölüp de yersin cananlarınla.Birlikte doğduğunu,hayatın her adımında birlikte olacağını sanırsın.Sonra bir de bakarsın ki belki bir dargınlık,belki uzak bir yere taşınma ya da bir ölüm araya girmiş.Tam bir şok yaşarsın ilkin. Vücudunun hep de kullandığın bir parçası eksilmiş sanki.Düşünemez,anlam veremezsin bir zaman.Sonra alışırsın yeni durumuna.Tuhaf bir şekilde,unutmaya ayarlanmış beyninle anılara karışır yaşadıkların.Başka insanlar girer hayatına.Yine hiç ayrılmayacağını sanır,kollarının tüm gücüyle sarılırsın boyunlarına.Artık berabersindir.ruhlarınız birbirine karışmıştır artık.Kim bilir kaçıncı aldanışın başlangıcındasındır oysa.

Beyhude çabalar,boşa çırpınışlar.Ayrılacaksın bir bir.Karamsarlık mı sözlerim dersin?Hiç de bile.Bir düşün,hak vereceksin.Kalbin bağlandığı, hiç ayrılamayacağını sanıldığı oranda acı da artacak.Yolunu şaşırmışsa duygular,aslı kaybedip kırılmaya mahkum aynalara bağlanmışsa ruhlar;ya birde bir gün bir yerlerde buluşulacağı tesellisi de duyulmuyorsa...Yazık ki ne yazık!.

Alıştıramadım ya kendimi yüzlerine bakarken sevdiklerimin.Bir gün bırakıp gideceklerini, yanımda olmayacaklarını anlamak ne de zor hep birlikte yaşarken.Hala inanamıyor,hala umuyor içimde birşeyler.Biliyorum oysa,hem de adım gibi biliyorum,bir bir kopacağım hepsinden.Yüreğimdeki geçmişin mezarlığındaki binbir dilleriyle haykırırken nasıl bilmem ayrılığı.Güvenmek,sığınmak,sonsuza kadar bir yerlere,bir şeylere en büyük ihtiyacıyken ruhumun ve her elimi uzattığım seraplaşırken gözlerimin önünde,bırakıp da gitmeyeni,nefesi ölüm kokmayanı,sonu gelmeyeni özlüyorum.

Hiç bırakmayanı düşlüyorum binbir ayrılığın verdiği acıyla.Yüreğimde parça parça sevdalarım,ellerimde solmuş çiçeklerim.Üzüntünde,sevincimde bana benden yakın olanı arıyorum.Bana hep bakanı,benimle olanı.Arıyorum meyve yüklü ağaçlarda,damla damla düşen ışıklarında secdelerde,rükularda,dualarda.Arıyorum yer yüzünün göklere yükselerek şahadetleşen parmağından okunan ezanlarda.Arıyorum yakınımda,şah damarımdan daha yakınımda.Arıyorum dilimde sevdanın çağrısıyla yüreğimdeki ovalarda,dağlarda,ufuklarda.

Arıyorum mekandan ve zamandan ötede.Her elimi uzattığım hayal parçalanırken daha bir şevkle coşan ruhumla arıyorum.Aradıkça gülümsüyor aradığım,biliyorum.Biliyorum ben görmesem de o beni görüyor.Ben arasam da o beni buluyor.Ben sorsam da o cevaplıyor.Ben unutsam da o hatırlatıyor.Ben şaşırsam da o doğrultuyor.Bırakıp da gidenler denizinde boğulurken,güvendiğim eller bir bir kururken,sığındığım limanlar poyrazlarla yerle bir olurken o yüreğime bakıyor.Meçhullerde kaybolsam da o beni bırakmıyor.Hiç ama hiç bırakmıyor,

Bir yanımda sonsuz zayıflıklarım,fakirliklerim,kuvvetsizliklerim;bir yanımda sonsuz emellerim,isteklerim,hedeflerim.Ağlamaklı bakışlarım çevrili ona,hiç bırakmayana.Her yanım kanarken binbir savaştan sonra;gönül toprağında,düşüyorum kapısına..

Ayşegül Aygün
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Kullanıcı profilini gör
emiroğlu




Yaş : Kayıt tarihi : 09/09/08 Mesaj Sayısı : 589 Nerden : İş/Hobiler : Lakap : amcasını arıyor

MesajKonu: Geri: Bırakıp da Gitmeyenin Kapısında... Salı 13 Ocak 2009, 10:47

FANİYİM, FANİ OLANI İSTEMEM
ACİZİM,ACİZ OLANI İSTEMEM
RUHUMU RAHMANA TESLİM EYLEDİM GAYR İSTEMEM
İSTERİM FAKAT BİR YAR-I BAKİ İSTERİM
ZERREYİM FAKAT BİR ŞEMS-İ SERMET İSTERİM
HİÇ ENDER HİÇİM FAKAT BU MEVCUDATI BİRDEN İSTERİM
üstad
( ufuk meselesi benimki sadece burnumun ucu allah affetsin)
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Kullanıcı profilini gör

Bırakıp da Gitmeyenin Kapısında...

Önceki başlık Sonraki başlık Sayfa başına dön
1 sayfadaki 1 sayfası

Bu forumun müsaadesi var: Bu forumdaki mesajlara cevap veremezsiniz
Ay ve Güneş :: TEMAŞA MEYDANI :: Aşk ve Sevgi :: SİZDEN GELENLER :: Lakırdı Ovası -

/

Yetkinforum | © phpBB | Bedava yardımlaşma forumu | Suistimalı göstermek | Ücretsiz bir blog yaratın